Girişimcilikte Sürdürülebilir Büyüme

Girişimcilikte en çok konuşulan şey büyüme, en az konuşulan şey büyümenin faturası. Her yeni iş yanında yeni bir yük getirir: nakit, ekip, kalite kontrol, müşteri beklentisi. Ciro tablosunda görünen rakam bunların hiçbirini anlatmaz.

Üç soru

Bir işe ortak olurken de bir girişime yatırım yaparken de kendime aynı üç soruyu soruyorum.

• Alınan iş, bugünkü kaliteyle teslim edilebilir mi? Edilemiyorsa o iş büyüme değil, ertelenmiş bir şikâyettir.
• Nakit bu büyümeyi taşır mı? Kâğıt üstünde kârlı olup kasası boşalan çok şirket gördüm. Büyüme nakit yer.
• Ekip bu yükü kaldırır mı? Bir kişinin omzunda duran iş, o kişi yorulduğu gün durur.

Bu sorular heyecan kaçırır, biliyorum. Heyecan iyi bir yakıttır ama kötü bir pusuladır.

Hayır demeyi öğrenmek

Bir girişimcinin en zor kararı, gelen fırsata hayır demektir. Özellikle işler yavaşken. Ama kapasitenin üzerindeki her iş, hem o işin hem de elinizdeki işlerin kalitesini riske atar. Bir müşteriyi kırmak, bir projeyi kötü teslim edip referansınızı yakmaktan ucuzdur.

Yeni alana girerken

Farklı bir sektöre adım atmak cazip gelir. Bence burada kural basit: Bilmediğin işi tek başına yapmaya kalkma. Ya o işi bilen biriyle ortak ol ya da işi bilen ekibin arkasında sermaye olarak dur. Melek yatırımı bu yüzden seviyorum. Kendi bilmediğim bir alanda, işi benden iyi bilen insanların yanında öğreniyorum.

Hızlı büyümek bir başarı değildir. Büyüdükten sonra hâlâ aynı kaliteyi verebilmek başarıdır.

Sürdürülebilir büyüme gösterişli bir kavram gibi duruyor ama aslında çok sıkıcı bir şey: Bugünün işini doğru yapmak, yarının kapasitesini de bu arada kurmak. Ben sıkıcı olanı tercih ediyorum.